Kari Vevatne

"Eg kan ikkje ta telefonen akkurat no"

2012-01-20T21:51:00.002+01:00

Er du er ein av dei som har denne tøvete svarmeldinga på mobiltelefonen din?
Er det i så fall fordi du er tankelaus, uøkonomisk , eller begge deler?

Lite ergrar meg meir når eg ringjer til ein mobiltelefon, enn å få denne meldinga. For hvis det er noko eg skjønar heilt av meg sjølv så er det nettopp det, at dersom det ringer og ringer i andre enden, så er det ein grunn til at mottakaren ikkje kan ta telefonen akkurat no. Dette trur eg kvar og ein av oss faktisk er i stand til å begripe, utan å måtte betale for å få det fortalt!

”Send meg ei melding, eller legg att ein etter beskjed etter pipetonen”. Dette brukar å kome påfølgjande. Men det at eg kan sende ei melding, er heller ikkje noko eg treng å betale for å bli fortalt. Det er tvert om ein nokså innlysande førstereaksjon, dersom det hastar med å få fatt i vedkomande.

Då står vi att med den siste opsjonen, som er å legge att ein beskjed etter pipetonen. Denne kan vi sjølvsagt bruke dersom vi ønskjer at mottakaren skal betale for å ringe opp teleselskapet sitt for å få beskjeden vår, som i 99% av tilfella vil lyde ”Ring meg!”
Men det kan du jo likegodt skrive i ei melding. Eller du kan halde deg heilt i ro, vel vitande om at mottakaren kan sjå på” Innkomne anrop ” at du har ringt. Det kan no vere ein fin måte å få prøvd eit venskap på, om ikkje anna!
Så denne meldinga etter pipetonen droppar vi sjølvsagt, særleg dersom vi ringjer ein ven for å høyre korleis det står til. Vi legg heller ikkje att ”beskjed etter pipetonen” dersom meldinga til dømes er noko slikt som ”kom til sjukehuset, kona di er i ferd med å føde!” For vi kan aldri stole på at meldingar etter pipetonen blir lest i tide, eller lest i det heile. Det kan nemleg hende at mobiltelefonen er attgløymd heime i Donald-korga på badet, medan den du prøver å få kontakt med sit på toget til Bergen.

Min enkle bodskap er at automatisk telefonsvar på private mobiltelefonar er noko forbaska tull. Ei sak er at venene dine ikkje får tak i deg i første forsøk, dersom du sit på do. Men dei treng no vel ikkje måtte betale for å ikkje få ta i deg, når du kan hindre det? Det får vere måte på kor enkelt teleselskapa skal tene pengane sine!

Dette var vekas lille fredagsgruff. Ha ei strålande helg!

Norske tulleord, kap.2

2010-08-07T19:00:00.003+02:00

Ein laurdag ettermiddag utan tre-fire aviser, nytrekt sjølvmalen kaffi og VG-kryssordet er i grunnen heilt utenkjeleg. No er det sjølvsagt litt fordømt bale at det alltid skal stå eit par-tre uløyselege ord igjen, men det får so vere. Eg opnar i allefall ikkje Kryssordboka, så djupt synk eg ikkje.

Eg sluttar visst aldri å undre meg over dette avisspråket. I dagens Hordaland kunne vi lese om ein fotballfrelst familiefar. Dermed var spekulatoren i gang. (Spekulator er forresten eit ord eg har tjuvlånt frå ein god ven, fordi eg tykte det var eit morosamt uttrykk :)

Men det var denne familiefaren. Familiemann er eit uttrykk eg kan forstå, med det forstår vi jo at det er ein mann som har familie, og underforstått skjønar vi også at det er ein mann som har born. Men kva er ein familiefar, og kva skil ein familiefar frå ein heilt vanleg far, skal tru? Og kvifor høyrer vi nesten aldri om familiemødre?
Kan det vere så enkelt at ein familefar har fleire born, og såleis er far til ein heil familie? Neei, det stemmer jo heller ikkje. Eittbarnsfedre har vel også familie - ja, om dei ikkje lever åleine,då. Dei kan forresten ha familie sjølv om dei bur åleine. Eller?

Det var då som søren kor vanskeleg dette skulle bli. Nyfiken som eg er,klikkar eg meg inn på søkesida Kvasir og skriv: familiefar. Eg gidd sjølvsagt ikkje å lese meir enn tre-fire av dei fleire hundre treffa, men registrerer at iallefall dei tjue første refererer til nyhendeartiklar i diverse aviser. Så blankar eg ut søkefeltet og skriv: familiemor. Eg får eitt treff.

Diverse klynkelydar frå familiens firbeinte fortel meg at det er på tide å slå av spekulatoren. Pliktene kallar. Nøgd med meg sjølv loggar eg av pc'en, og konstaterer at eg har avslørt eit nytt tulleord, oppkonstruert av talentlause norske pressefolk.
Framhald i neste nr.

Utdrag frå ei feriedagbok...

2010-08-02T21:38:00.005+02:00

Benson nyt utsikta frå fjellet Orkja i Jølster. Ein av dei få soldagane årets sommarferie baud på

Foto: H. Dvergsdal

Heldigvis regnar det ute!

Ein rask glytt ut hytteglaset, og dagens gladmelding er klar: Det er ikkje skogbrannfare i Gjengedalen i dag heller. Eg dukkar så vidt ned att i bladbunka, før den elleville firbeinte kjem svinsande inn verandadøra med ein søkkblaut husbonde på slep. Fyttigrisen kor det regnar ute, seier han.
Ja, takk og pris for det. Hæ? Ja, no sa du det òg, kvifor seier du at det regnar ute? Hæ? Fyren ser ut som eit einaste stort spørjeteikn, og ristar oppgitt på hovudet.
Eg viser han bladet som eg sit og les i. ” Ti gode tips til aktiviteter når det regner ute”, står det.

Norge trur eg må vere det einaste landet der det regnar ute. Dei fleste andre stader berre regnar det. Kva er det eigentleg som får oss til å seie noko så dumt?

Det slår meg at det norske språket er fullt av slike tullete formuleringar, godt innarbeidde pleonastiske uttrykk, som regel framelska og flittig nytta av meir eller mindre – helst mindre – språkdyktige journalistar. I journalistspråket har visse pleonasmar (pleonasme = smør på flesk) etterkvart blitt normalspråk, som t.d. pleier som regel å… eller årsaka skuldast… I avisene les vi dessutan stadig om tragiske dødsulukker og uhyggelege drap. Fins det hyggelege drap? Og er ikkje alle dødsulukker tragiske?

Eg merkar at eg svinn inn i ein språkfilosofisk tankespiral. Den slags aktivitet er i alle høve ikkje væravhengig, og takk for det. Skodda ligg tjukk langs fjellsidene, eg fyller kaffikoppen for n’te gong og hiv ei skie i omnen, medan eg sender ein venleg tanke til Svein’en på Dalheim som har fylt opp skytja mi med all den turre og gode fjellbjørka. Det er berre å innsjå at min fire veker lange ferie snart er over. Eg tenkjer på passet som framleis ligg trygt og ubrukt i dashbordet til Volvo’en, medan den velkjende tanken kjem snikande slik den trufast plar omlag midt i siste ferieveka, tanken på dokumentbunkene som ventar på kontoret…

Fins det noko betre enn ein god, gamaldags, våt norsk hytteferie? Neppe..
Det gode med å feriere her i landet er at her regnar det i allefall UTE !

17.mai feiring på hytta

2009-05-21T22:13:00.004+02:00

To gode hyttenaboar i stampen ved Storevatnet. Best syttande mai, ever:))

"Your potato field has gone to waist"...

2009-05-20T19:06:00.004+02:00

For eit surrehove, eg fattar ikkje at eg kunne gløyme det..., eg sette jo potetene for to dagar sidan! No har heile avlinga gått i dass, og min ambisiøse plan om å nå level 10 innan fredag er omlag like sannsynleg som at Brann skal vinne seriegull i oktober... Pokker òg.

Ein ny arbeidsdag er omme, og eg kryp inn under slumreteppet i mitt reserverte, heilage hjørne av vinkelsofaen. Tida er inne for å finne roen, senke skuldrane og kvile augneloka eit aldri så lite bel. Ikkje lenge, berre akkurat nok til at eg unngår å gå i koma, for då er hundreogeitt nemleg ute, nattesømnen spolert, og morgondagens effektivitetskrav allereie sett på ein alvorleg prøve. Etter ti minutts saliggjerande døs og ein rask plogtur gjennom Hordaland og Firda, plantar eg nøgd og forventningsfull lap-topen i fanget, lener meg godt attende i sofaen, og loggar inn..

Potet-fiaskoen er alt gløymd. Det er ein heilt ny dag, med heilt nye sjansar. Etter ein kjapp epost-sjekk styrer eg glad og lystig cursoren mot fjesboka, og scrollar meg til målet: ”Welcome to farm-town”. Eg klikkar Home.
”You`re wheat field is ready to harvest”, kjem det opp på skjermen. Full av pågangsmot hentar eg ljåen frå verktøylina og går laus på dagens arbeidsøkt. Jøss, for ein innbringande dag! Det går brått opp for meg at det er korn eg må satse på. Alle dei hersens sauene og kyrne som eg har gåande på garden min er det ikkje mykje butikk i. Når sant skal seiast har dei enno ikkje innbringa ei einaste krone, berre helsikes mykje arbeid. Dessutan stikk dei berre av heile tida. Og som den fattige småbrukaren eg er, har eg sjølvsagt ikkje hatt råd til å kjøpe den mengda av gjerdestolp som må til.
Men no har eg endeleg knekt koden!
Stinn av sjølvtillit klikkar eg ”Go to marked”, for å selje dagens solide kornavling. Her skal det pinadø bli gardsdrift! Eg får plutseleg ei brannsk tru på det eg driv med og bestemmer meg sporenstrengs for kvitte meg med alle epletrea, dei er ikkje noko å bli rik på heller, og dessutan må eg kvitte meg med store deler av buskapen. Eit hamskifte må til, rett og slett. Skal eg ha ein sjanse til å nå igjen Betty-bonde (Kine), Anna Louise, Budeio og alle dei hine, må nok heile drifta leggast om, ingen tvil om det. Brått identifiserer eg meg litt med Bondelaget. Mi tid som Småbrukar er definitivt over.

Eg håvar inn dagens forteneste, medan fantasiane om stordrift og velstand surrar rundt i toppetasjen. Eg kjøper meir såkveite, mykje såkveite .. ein del tomatplantar, ei ny vasstønne og raskar til slutt med meg eit par høyballar til sauene. Dei lyt no få mat, stakkarane, sjølv om deira tid snart er omme. Held det fram slik er det ikkje lenge før eg kan bygge meg nytt hus! For ikkje å snakke om den stallen eg så lenge har hatt lyst på.. For hesten skal eg iallefall behalde, den saka er grei.
Men no gjeld det å halde hovudet kaldt. Det kostar nemleg å legge til rette for nye avlingar., såkornet er svindyrt, og dessutan må eg pløye om. Eg er djupt inne i planlegginga når den karakteristiske ”smack” lyden dukkar opp i pc’en, og ikonet av ein gutepjokk med lyst hår ploppar opp på skjermen. Søren og, no igjen..
” Hi there! Dagfinn is currently away from his farm and a tornado made a big mess, there are leaves everywhere, Could you rake his farm?”
Shit. Det er freistande å klikke på svaralternativ 2: “ Sorry, I’m in a hurry. Maybe later” Men eg veit jo godt at då går eg glipp av poeng, dyrebare poeng som er gull verd i den strevsame ferda mot neste nivå i dette viktige spelet. Så eg klikkar sjølvsagt på alternativ 1: Yes, sure. I’ll be happy to help”, og litt småirritert rakar eg farmen til Daffen for n’te gong denne veka. Det er no merkeleg og, at det alltid er eg som må trø til med nabohjelp, kvar gong han er på jobb i nordsjøen.. Eg lurer på kven som fòrar dei stakkars dyra hans, skal tru om dei i det heile får mat ?? Kanskje eg burde ringe Dyrevernet …finns det eit elektronisk dyrevern, mon tru..

Stoveklokka får meg brått ut or trancen. Milde Moses, klokka er alt seks! I nærmare timen har eg helde på inne på farmen min, og enno har eg ikkje fått ut såkornet. Eg set inn ein sloid sluttspurt, og midt under såinga skjer det : Pling, ”Congratulation – you have reached level 10 and are no able to buy sunflowers at the marked”. Yes! Eg høyrer plutseleg mi eiga stemme,og vert raskt klar over at gledesropet eg trudde eg hadde inni meg likevel har kome ut med høgtalaren på.
Eg glyttar henrykt bort i hitt sofahjørnet og skal akkurat til å formidle den glade bodskapen, då eg ser andlet til husbonden stikke fram bak attom siste nummeret av Jakt og Fiske. Uups.. Han treng ikkje seie eit ord, spørsmålsteiknet og uttrykket fortel alt (og det er ikkje akkurat entusiasme det kallast, for å seie det slik).
Eg skjønar rimeleg fort at tida er inne for å returnere til røyndomens rike.
Kor tylen går det eigentleg an å bli ?

Solstrålen vår

2009-04-13T15:40:00.004+02:00

Fint skiføre på Vikafjell

2009-03-29T22:44:00.004+02:00

Men snart er det vår!

På isen

2009-02-10T14:46:00.001+01:00

2009-02-08 Is

Magiske augneblink

2009-02-02T18:45:00.003+01:00

Siri og oldebestene

Kaldt men godt

2009-02-01T17:11:00.004+01:00

Temperaturmålaren i bilen viste 15 minus då eg køyrde Vilde til stallen i halv åtte tida i dag tidleg. Heime var det heldigvis berre 10. Det er ikkje så ille kaldt det, så eg pakka sekken og la avgarde mot Bavallen straks morgonfòringa var unnagjort. Som regel er det vinden det kjem an på, kuldegradene er relativt "snille" så lenge det er nokolunde stilt. Men vind vart det òg, aukande med høgdemeterane. Så det vart ikkje rare pausen på Horgatoppen i dag, det var berre å hive seg ned igjen før neglespretten fekk tak..

Benson fekk ikkje vere med idag. For eg "juksa" og tok heisen frå Bavallen opp på Tråstøltoppen. Det er så unnasolt i Bavallen, og litt trasig å traske på ski oppetter alpinløypene, som reine "kjerringa mot straumen". I staden tok eg innover mot Raude Kross hytta og Kiseldur, og kryssa vidare over Slettafjellet derifrå. Det var allreie fullt med folk ved Horgaletten i halv elleve tida, men her fekk skitrekk vere skitrekk, det er no måte på juksing òg:)

Turen til topps gjekk lett og greit, her er jo såpass bratt at skifeller er eit "must". Eg nådde sendaren (1412 m.o.h) før klokka slo middag, og la på snu heim att til fårikålen med det same. Kjempefin tur, men kaldt..

Lønahorgi

Kolingseggi

2009-01-31T18:38:00.006+01:00

Eg hadde eigentleg ynskt meg ein skikkeleg langtur idag, etter gamalt. Men då eg har deltidsjobb - det føles iallefall slik :) - som privatsjåfør for hestejenta i familien, kom vi oss ikkje avgarde før langt på dag. Men sola skein frå skyfri himmel og fylgde oss mest heile turen, så det vart ein bra tur likevel. "Avspark" kl 13 og heime att 16.15. Det fine med å bu på Kyte er jo at vi kan spenne på skia ute i tunet,og renne heilt heim att. Må berre hugse å ploge før det ber rett inn på murgolvet i garasjen! Og dessutan er det no greit med ski, for det kan bli ein bra lang tur på rimeleg kort tid, turen nedatt går nemleg temmeleg fort:)

Men i morgon skal pappen få ta sjåførvakta. Fineveret held visst fram, så det må kanskje bli ein horgatur igjen.. Eller kanskje ein tur med "nedoverski" ? Det kriblar jo litt i føtene til ein gamal alpinist. Og i Myrkdalen ligg Nordens nye skiparadis og ventar..

2009-01-31 Kolingseggi

Ei ny leike

2009-01-18T11:24:00.003+01:00

Når det regnar på presten dryp det på klokkaren, heiter det visst. I det kvardagslege er det vel ofte slik at dette ordtaket kan brytast ned til at når det regnar på foreldre, dryp det ofte på borna. Men jammen kan det også vere omvendt!

Overraskinga var i allefall stor då mammo og pappen plutseleg vart eigarar av eit NIKON D1X speilreflekskamera sist veke, etter at eldstemann - fotografen - hadde vore på handel og fornya seg. Litt av ei bursdagsgåve må eg sei!

Dette skal bli moro å "leike" seg med, og kanskje få tatt nokre fine naturbilete. No gjeld det berre å lære seg bruken...

En sång till modet

2009-01-11T11:11:00.002+01:00

Dei norske legane som er på veg for å avløyse Mads Gilbert og Erik Fosse ventar framleis ved grensa i Al Arish utan å få koma inn i Gaza, høyrer vi på nyheitene i dag. Kirurgen Johannes Brattebø frå Voss er ein av dei som frivillig pakka sekken sin med kurs for krigsområdet. Det er ikkje vanskeleg å skjøne at frustrasjonen må vere enorm. Lukke til, Johannes..

Takk for dagen...

2009-01-10T20:54:00.005+01:00

Bodil og Finn Morten - takk for invitasjonen :)

Eg e så glad idag,for eg e så heldig :) Takk barna mine, som gjorde dagen min så fin...! Takk til Vilde som "vekte" meg fem over tolv og sa "gratla med dagen mammo mi" og takk til Bodil og Anders..
Takk til deg Finn Morten, du e verdens allers tidigaste og finaste "svigerson" :) you made my day :)) Mom' love you all....

I livets navn skal urett falle

2009-01-08T21:01:00.004+01:00

Stille fakkeltog gjennom Vangen i kveld

Kringsatt av fiender,
gå inn i din tid!
Under en blodig storm -
vi deg til strid!

Kanskje du spør i angst,
udekket, åpen:
hva skal jeg kjempe med
hva er mitt våpen?

Her er ditt vern mot vold,
her er ditt sverd:
troen på livet vårt,
menneskets verd.

For all vår fremtids skyld,
søk det og dyrk det,
dø om du må - men:
øk det og styrk det!

Stilt går granatenes
glidende bånd
Stans deres drift mot død
stans dem med ånd!

Krig er forakt for liv.
Fred er å skape.
Kast dine krefter inn:
døden skal tape!

Elsk og berik med drøm
alt stort som var!
Gå mot det ukjente
fravrist det svar.

Ubygde kraftverker,
ukjente stjerner.
Skap dem, med skånet livs
dristige hjerner!

Edelt er mennesket,
jorden er rik!
Finnes her nød og sult
skyldes det svik.

Knus det! I livets navn
skal urett falle.
Solskinn av brød og muld
eies av alle.

Da synker våpnene
maktesløs ned!
Skaper vi menneskeverd
skaper vi fred.

Den som med høyre arm
bærer en byrde,
dyr og umistelig,
kan ikke myrde.

Dette er løftet vårt
fra bror til bror:
vi vil bli gode mot
menskenes jord.

Vi vil ta vare på
skjønnheten, varmen
som om vi bar et barn
varsomt på armen

TIL UNGDOMMEN av Nordahl Grieg (1936)

2009-01-04T20:03:00.004+01:00

Det måtte bli ein tur til Askøy igjen idag for å helse på, medan Anders enno er heime med pappapermisjon. Det er jo heile åtte dagar sidan vi såg vesle prinsessa, og då sov ho som ein stein under heile besøket..
Litt gåver måtte vi sjølvsagt ha med, og Den Store Barnesongboka fall tydeleg i den nybakte pappaen sin smak. No høyrer det vel med at vi hadde fått nyss om at det var mykje nynning og skralt med teksten når vesla skulle lullast i svevn :)

2009-01-04 ask-tur-jan

Gratulerer med dagen, gamlemor!

2009-01-03T19:12:00.004+01:00

Det er ikkje så mange 85-åringar som kan bite seg sjølv i stortåa, bortsett frå denne dama :)

Det blir liksom aldri ende på mat-orgiar og kakestyr her i huset, for når jule- og nyttårsbesøka endeleg er over, skal alle steinbukkane i familien til å feire bursdagane sine. I dag har vi gjort unna to av dei, ei nybakt oldemor som runda 85, og Sigmund sin, han er ikkje er fullt så gamal, men har òg bursdag i dag.

Den nybakte oldemora hadde diska opp i den nye aldersbustaden sin, og stuva inn både stort og smått i den vesle stova si. Ei spesiell og kjekk stund vart det, sidan kalenderen høvde så greitt denne gongen at alle ungdomane framleis var heime frå studiar og jobb kring i landet. Jubilanten sjølv var i storform som vanleg. Berre litt uroleg for at ho ikkje skulle få med seg dagens bowling, oppi alt styret...
Gåver i form av saker og ting ville ho ikkje ha. Men stova minna mistenkeleg om eit blomegartneri då vi takka for oss utpå kvelden. Sjølv må eg tilstå at eg var inne på tanken om å gje ho eit tandem fallskjemhopp i gåve. Men eg er glad eg besinna meg. For eg skal banne på at ho hadde hoppt..

Heilt på trynet...

2009-01-02T16:27:00.008+01:00

Det var nesten godt at vi var åleine på ski idag, Benson og eg. For makan til "kollbøtteri" er det lenge sidan eg har vore med på. Til og med Benson hadde problem med sikta, og tryna skikkeleg fleire gonger. Han fostod ingenting stakkar, og såg på meg med eit heilt fortvila uttrykk i hundefjeset sitt :) Eg måtte le høgt, for det var jo for det meste berre løye, og bortsett frå ei hoven leppe og eit blåmerke her og der gjekk det i grunnen heilt bra:)
Heile partiet frå Liaset til Skjevlingen var komplett whiteout. Alt var kvitt i kvitt, og konturane heilt umogleg å sjå. Det var nesten som ein lettelse då vi kom til Langetjørna og kunne gå over isen.

Kort oppsummert -ein tur med høg "på-trynet faktor" !

2009-01-02

Godt nytt år!

2009-01-02T07:35:00.005+01:00

Ganske ok i grunnen,å starte det nye året med ein fridag, før det er helg igjen :)
Det er 12 minusgrader ute denne fredagsmorgonen. Pila står midt mellom "Daseveir" og "Bitande kaldt" på Gloppe-termometeret i dag (biletet er teke før). Men det er enno langt att før ho nærmar seg "Gnalljande Kaldt", og endå må det bli tre gonger så kaldt før pila nærmar seg "Borti staur og veggje".

Det må bli ein skitur i dag trur eg. Det er framleis bekmørkt ute. Kaffien smakar godt innåt morgonsendinga til NRK Sogn & Fjordane, som er ein god erstattar for NRK Hordaland si morgonsending, som har utvikla seg til ein rein trafikkmeldingsradio for Bergen by..
No ventar eg berre på at butikkane skal opne. For eg har faktisk tenkt meg på Vangen og kjøpe meg nye ski.

Kveldstrim

2008-12-29T19:37:00.007+01:00

Det vart ein kjapp liten kveldstur med hovudlykt til Skjevlingen i kveld òg, i bekande mørkne, endå klokka var ikkje meir enn vel fem då vi la avgarde. Det er ikkje mykje hjelp å få av månemannen heller akkurat i desse tider. Men godt er det no å tenkje på iallefall, at sola faktisk har snudd. No går det berre ein veg..

Med litt kjapp gange tek ikkje denne turen meir enn knapt halvannan time. Men det gjer godt med ein slik ein for dagen i desse tider. Godt å gå av seg både det eine og den andre, og då tenkjer eg ikkje berre på kaloriar.
Av og til kan det vere godt å brenne av seg andre ting òg, om ikkje anna enn stusselege tankar..

Nydeleg skitur over skoddehavet

2008-12-27T17:36:00.006+01:00

2008-12-27 tredje juledag

Vår vesle julestjerne

2008-12-24T20:02:00.005+01:00

Siri kom til verda litt over kl 10 i dag, på sjølvaste jolaftan. 3500 gram, ei frisk og tidig lita tulle ;

God jol!

2008-12-23T21:20:00.006+01:00

Husnissen på Florvåg

I morgon- 24.desember- er visst ventetida over. Ja, adventtida altså, som jo tyder ventetid. Men her hjå oss begynner ventetida omtrent på denne tida. No gjenstår det berre ei lita veke før Kine har fødselstermin og veslejenta inni magen skal ut og møte verda.. Og den tilkomande bestemora - og bestefaren òg naturlegvis - er sjølvsagt yre av begeistring og sitrande spenning!

Solsnu

2008-12-21T09:27:00.005+01:00

Som det seg hør og bør i desse tider har eg sett meg eit nyttårsforsett. Det er kanskje litt spesielt, men det får vere so, litt a-typisk kanskje. Eg har nemleg tenkt å bli ein (endå) større egoist...

Kort fortalt handlar det om prioritering av tid. Den du veit, som det blir mindre og mindre av jo eldre vi blir, og no nærmar eg meg den sokalla middagshøgda. Difor har eg tenkt å gje ein lang f.. i sundagsmiddagar og besøk på solfine dagar. Eg har tenkt å fare på hytta akkurat når det passar meg. Og neste 17.mai skal eg feire i fjellet..

Tida går fortare og fortare, seiest det. Det er vel ei sanning med modifikasjonar. Det har vel meir med korleis vi opplever den. Det er dessutan mogleg å ha eit heilt anna perspektiv på tida. Tida går nemleg ikkje. Ho kjem...

Vadlasletta

2008-12-19T20:43:00.004+01:00

Det er visst jul snart.. Men eg har ikkje vaska golvet. Eller laga englestigar. Krumkakene har eg tenkt å droppe i år. Eg tenkjer at eg kan heller laga ein boks til fuglane i januar, så blir dei ferskare for dei.

Det er mørkt ute, men enno tidleg kveld. Vinden sender vadlasletta mot stoveglasa. Somme kallar det drittvèr. Men det er no eit vèr. Alt vèr har sin sjarm. Korleis kunne vi elles gle oss slik over godvèret, hvis det aldri var drittvèr?

Men eg har strigla ski'na mine. Med glider og grundvalla og stålbørst.. Eg har nemleg tenkt meg på ski i jula. Slik vèrutsiktene ser ut akkurat no må det visst høgare makter på bana. Men det satsar eg på. For eg har høyrt at dei sokalla høge maktene har "vakt" i desse tider..

Tenk, no er det berre 2 dagar igjen. Til den store dagen. Den 21. desember snur ho. Sola...

Det lyser i stille grender

2008-12-16T18:49:00.003+01:00

- og bråkete byar

Askøybrua sett frå verandaen til Anders på Florvåg sist laurdag kveld

Etter mange år utan pengar til lyspærer og straum, har perlerada over Askøybrua lyst att siste året. BKK har påteke seg ansvaret for å halde lekkja lysande i ti år har eg lese, ei sponsegåve til den nette sum av 300.000 kroner.

Jau, visst er det fint med lys. Men heilt fritt er det no likevel ikkje for at tanken sviv innom den absurde dobbelmoralen oppi det heile, i desse miljøsparetider...

Måneskinstur

2008-12-12T23:31:00.010+01:00

Han var majestetisk i kveld, månen (i går kveld, det er visst natt no:)). Så gedigent suveren og einerådande..
Kveldsturen var berre heilt fantastisk, og hovudlykta aldeles til overs.
Men noko mangla likevel. Den gode samtalen. Så nær, men likevel så fjern..

Frå det store inkje dukka han berre plutseleg opp, på heimvegen. Bob Dylan.
Ikkje veit eg kvar han kom frå.

Don't Think Twice, It's All Right
It ain't no use to sit and wonder why, babe
It don't matter, anyhow
An' it ain't no use to sit and wonder why, babe
If you don't know by now
When your rooster crows at the break of dawn
Look out your window and I'll be gone
You're the reason I'm trav'lin' on
Don't think twice, it's all right

It ain't no use in turnin' on your light, babe
That light I never knowed
An' it ain't no use in turnin' on your light, babe
I'm on the dark side of the road
Still I wish there was somethin' you would do or say
To try and make me change my mind and stay
We never did too much talkin' anyway
So don't think twice, it's all right

Vinter i fjellet

2008-12-11T20:34:00.005+01:00

Holgershytta - hytta vår ved Langetjørna

Vær så god, stig på!

2008-12-02T21:27:00.015+01:00

Dette var berre lækkert!

Det nyinnkjøpte, etterlengta treningsapparatet er no langtidsparkert og fastplugga på eine gjesterommet, og mitt nye isolerte og inneslutta innomhusliv kan endeleg ta til!...
Heretter befriande blotta for frisk luft og forstyrrande naturopplevingar, skjemmande sollys, støyande vindrufser og vederstyggelege stjernehimlar..
Innanfor ein radius på nokre få kvadratmeter kan eg no med Ipod'en i øyra sirkulere uforstyrra i min eigen lukkerus mellom pc'en, tredemølla, dusjkabinettet og senga, fullstendig skjerma frå alskens utyskje som måtte høyre naturen til, medan Benson, stakkar, ligg utrimma og forsømd på matta si, i djup hundedepresjon..

Jau, det er visst av sine eigne ein skal ha det. Dei får berre halde på. Det bryr meg midt bak. Eg er nemleg storleg nøgd med investeringa mi. Dessutan varer jo moroa adskilleg lengre enn ein sydentur, som trass alt berre er ein litt annan og latare form for luksus:-)

Liaset i dag

2008-11-30T15:03:00.009+01:00

Skituren avgrensa seg vel i grunnen sjølv då vi nådde Liaset i dag, Benson og eg. Snømengda er ikkje meir å skryte av enn at det får greie seg å fylgje stølsvegen oppover. Opne vatn og elvar og berre 20 cm lett nysnø gjorde turen over til Skjevlingen til ei litt større utfordring enn eg hadde førestilt meg. Dermed vart det retur samme vegen, og ein litt kortare tur enn planlagt.

Men det får vi ta att ein annan dag - tur vart det iallefall,og av ein eller annan uforståeleg grunn smakar kjøtkaker og kålstuing alltid litt betre etter ein skitur :)

Vi galne har det godt

2008-11-29T15:18:00.004+01:00

Eg er vanlegvis ikkje å rekna for særleg kjøpelysten, og trasking i butikkar høyrer i grunnen til ein type aktivitet som eg har heller sparsom interesse for. Men når det er sagt, så får eg vel legge til at dagen i dag vart eit durabeleg unntak. I dag har nemleg muttern vore ute og handla så det lukta svidd av VISA kortet..

Muttern har rett og slett kjøpt seg sjølv ein skikkeleg julepresang !

Ein litt vill idè...

2008-11-26T21:25:00.005+01:00

Klinkande is, vind og piskregn gjorde det ikkje mykje forlokkande med nokon trimtur i kveld (heller),så det vart til at eg sette meg i bilen og tok ein tur på treningssenteret (etter gamalt). Dermed oppdaga eg at det er berre tre dagar igjen til årskortet mitt går ut på dato og må fornyast.
Typisk. Snart jol og allting. Tre og eit halvt tusen kroner er jo ein god slump pengar for ein underbetalt, statstilsett bakkebyråkrat..

Så eg tok til å tenke etter kva eg eigentleg gjorde der nede på senteret,som eg ikkje kan gjere heime. Og når sant skal seiast, så er det stort sett eitt - 1 - treningsapparat eg svergar til. Tredemølla..

Den kostar litt meir enn eit årskort, det veit eg jo. Kanskje litt meir enn to årskort.. Ca. tre..?

Imorgon lyt eg inn til han Arvid på sportsbutikken ein tur..Kjenner eg :)

Søndag, sol og kjøtkaker

2008-11-23T20:39:00.006+01:00

Det vart ikkje rom for dei heilt store fysiske utskeiingane denne helga, utan at værgudane skal ta noko av skulda for det. Dei førti kiloane med hjortekjøt som var tint frå frysaren og skulle bli til middagsmat ordna seg på ingen måte sjølv, for å sei det slik. Men ein fin føremiddagstur til Skjevlingen vart det likevel tid til innimellom alle pølsene og kjøtkakene.

Det er forbausande liten skilnad på snømengda heime og i fjellet. Turen til Skjevlingen eignar seg nok framleis best med fjellsko. Men det var far etter ski opp Lemmestrået, og det kriblar litt i skifoten no kjenner eg, så det må sjekkast nærare ut med det første..

Fra 2008-11-23

The Man in the Moon

2008-11-21T18:21:00.022+01:00

Eg fekk det brått for meg hin dagen, at no vil eg søkje å finne ut kven han verkeleg er.. Eg vart litt skuffa. Men slik er det jo ofte når realitetane kjem til overflata. Enkelte ting her i vera skulle fått lov å forbli illusjonar.. Røynda er ofte brutal, og altfor kjedeleg. Og litt trist.

Historiane om Mannen i Månen er tallause. Frå eg var liten har eg alltid hatt eit forhold til han, eit slags venskapsforhold, rein surrealisme naturlegvis.. Eller?

No får eg vel sei det som det er, at eg har alltid hatt problem med å tru på denne Han som dei kallar Gud. Eg fekk det liksom aldri til å verke truverdig, at han skulle finnast der oppe i himmelen, men at ingen skulle kunne sjå han.. Endå eg hugsar vel at vi song om han, og bad til han om kvelden.

Mannen i månen, derimot.. HAN kunne eg sjå. Som jentunge var eg lenge viss på at det var han som eigentleg VAR Gud. Alle dei andre hadde berre ikkje funne det ut endå.. Eg hugsar endåtil eg sa dette til mor mi. Latteren og fnyset som eg fekk til svar forsterka eigentleg berre trua mi. Dei kunne berre le.

Gennom åra har vi hatt mange gode stunder ilag, mannen i månen og eg, toeine. Ein betre ven og meir trufast turkamerat skal du leite lenge etter, aldri ein meter har han vike frå skuggen min på turane våre. Mange gode samtalar har vi hatt.. Han er ein som verkeleg forstår seg på, Månemannen. Når han er i godlune og opplagd,og vel å stikke seg fram. Ingen kan vel vere på topp alltid, det er berre dei religiøse som har den trua. Månemannen er trufast, han. Han kan halde på mang ein løyndom.

Men så var det denne realitetsorienteringa då, som eg igrunnen aldri skulle gjeve meg i kast med. Reine nedturen.. Det har seg nemleg slik, les eg, at forskarar frå Ohio State University meiner å ha funne forklaringa på Månemannen. Basert på gravitasjonsmålingar utført av NASA sine månesondar har dei framstilt eit topografisk kart som viser månens ulike lag sett frå kjernen og ut til overflata. Kartet skal ha avslørt at månens bakside, som alltid vender bort frå Jorda, vart treft av ein stor himmellekam, ein asteroide, for rundt fire milliardar år sidan (det var før eg var fødd..) Sjokkbølga frå den ekstremt voldsomme samanstøyten forplanta seg tvers gjennom månen og laga sprekker i måneskorpa. Då trengde magma frå månens indre seg ut på overflata og storkna. Og no minner desse mørke lavaslettene oss om augo, nase og munn i eit andlet. Dette påstår altså forskarane.

Det er berre tull, naturlegvis. Håpar eg. Eller eg vel å tru.. Ikkje det at eg kan motbevise det. Men eg finn det heller ikkje bevist at mannen i månen ikkje fins. Så eg nektar. Det er vel omtrent det einaste eg framleis hugsar frå den tida eg las til ex phil., at ei tese må verifiserast, elles er det inga sanning. Så eg kallar forskarane si forklaring ei tese. Ei uverifisert tese. Men det er no ein eigenskap dei eingong har, desse forskarane, å ta gleda frå oss. Regelrett hån er det eigentleg. Mot oss truande..

Eg trur på Månemannen eg.. He's my man. The man in the Moon.. Mannen i mitt liv, korkje meir eller mindre.

Fragma Man In The Moon

Patty Loveless Mr. Man In The Moon

R.E.M Man on the Moon
Vamp Månemannan
Easter Eggs Man-face On The Moon

Blomen min...

2008-11-17T18:20:00.007+01:00

Denne vakre orkidèen kom sendande til meg då eg tok til i den nye jobben min for eitt år og to månader sidan. No blømer han så vakkert at han er eit syn for auga, så blometung at det er berre så vidt han ber seg sjølv.. Eitt er iallfall sikkert, det har ikkje med mine grøne fingrar å gjere, for det har eg aldri hatt!

"Den fagraste blomen kan du ei sjå, den bur i ein tanke, ei på eit strå"

Winterwonderland .. i oktober

2008-11-02T19:41:00.006+01:00

Bilete frå Gjengedalen fredag. Siste dagen i oktober. Ei fantastisk fin helg på hytta..

Gjengedalen-jakt 3110-011108

Mission completed...

2008-10-27T23:04:00.006+01:00

Så var det over for i år. Det vart ein kalv. Men han var fin :). Eg er fornøgd med det. Det er jo ein gylden jaktregel, at har du valet mellom ku og kalv skal du ta kalven. Og eg var aldri ein augneblink i tvil. Det stod mellom kalven eller å halde igjen.. Det lid mot jaktslutt no. Og med eit halvt dyr (halvparten av 90 kg) frå før i fryseboksen er det heilt oki!

Benson fekk ikkje vere med i ettermiddag. Med sporsnøen som hadde lagt seg i ettermiddag var han på ein måte litt overflødig..

Sigmund var med ut òg i dag, og vi bestemte oss for å ta kvar si opne "glenne" der vi veit hjorten har trakket sitt. Sigmund sette seg ved den første glenna, og vi vart einige om at eg skulle gå til høgda ovanfor, og sette meg der. På vegen opp kom eg rett på spora etter to dyr. Det snødde forholdsvis tett, og eg skjøna fort at her var eg tett på. Det var nok! Nok til at eg skjerpa meg så mykje dei siste 50 meterane over kanten at eg såg dei før dei såg meg.. Eg trur nok sikkert eg brukte 5minutt på den siste vesle kneiken. Og plutseleg var dei der, kolle og kalv..

Etterpå såg vi at det nok hadde vore ein bukk med dei og, litt ifrå, men det er jo typisk.. Eg såg ikkje den. Eg såg berre så vidt kolla òg, men kalven stod fint til..Og så er det jo eingong slik at det er ein plan med det heile, såkalla retta avskyting. Og då er kalv ein del av kvoten.

Ein ting er sikkert.Ein lærer så lenge ein lever.. Hadde det ikkje vore for sporsnøen idag, så hadde nok hjorten lurt meg,igjen..
Det einaste det handlar om er å vere stille nok.. HEILE TIDA . Hjortejakt handlar om å liste seg avgarde. Seeeint og lydlaust..!!

One more to go...

2008-10-09T21:48:00.003+02:00

Då er første hjorten på plass for møyrning oppunder takstolane i garasjen, ein fin bukk på 80-90 kg som Sigmund skaut i seks-tida i kveld. No gjeld det berre at været framover held ein passeleg, litt kjøleg temperatur,slik at han kan henge til over neste helg så vi får dra på hytta uti neste veke ein gong. Litt is i magen må ein ha om biffen skal bli saftig og god :)

Og framleis har vi løyve på eit dyr til :)

Løysinga

2008-10-08T19:29:00.003+02:00

på mi portugisiske gåte heiter klipp og lim - og verktyet finn du her:

Dagens rebus

2008-10-08T13:27:00.001+02:00

Oi!
Você é realmente muito esperta como descobri o que estamos a fazer agora! Traduz Google é uma ferramenta de tradução entre diferentes linguagens que realmente funciona melhor do que eu pensava, mesmo se isso às vezes pode levar a resultados muito engraçado. A qualidade vê quando o primeiro volume, a uma terceira língua.
Mas, até agora, não tenho planos para publicar meu blog em Português .. :)

Helsing Kari

Vannliljer i Cascais

2008-09-28T20:56:00.004+02:00

og hjortejakt i Rastalia..

2008-09-28T16:29:00.004+02:00

Fra Jakt

Ei innhaldsrik veke er til ende..

Skogens gull

2008-09-17T21:36:00.003+02:00

Fin sopptur idag. NYDELEG kantarell. Dette biletet er teke inni ein gråpapirpose! :)

Nydeleg dag for ein topptur

2008-09-13T21:15:00.004+02:00

Mobilfotos

Eg hadde eigentleg sett av helga til sauesanking, tenkte å melde meg frivillig denne gongen, for det har jo aldri passa seinaste åra. Så no rekna eg eigentleg med at Mona ikkje våga å spørje fleire gonger.. Men der bomma eg litt, gitt, for sankinga er visst neste helg :)
Då måtte vi finne på noko anna istaden. Valet var ikkje så vanskeleg med det flotte haustveret som var meldt. Eigentleg ganske supert for ein topptur. Sigmund ville gjerne vera med , og dermed vart vekkeklokka stillt på TIDLEG (for laurdag å vere..) Etter ein god frokost i halv åtte tida kom vi oss i bilen og la kursen mot Fennastølane. Honndalsnuten - 1461 m.o.h. var målet.

Sjølvsagt var fotoapparatet sporlaust borte i dag tidleg. Etter eit kvarters intens leiting gav eg opp, det ligg vel på hytta som alt anna som eg saknar (som f.eks. kikkerten som eg gjerne skulle hatt no i jakta, typisk..)

Det var litt synd det, igrunnen, med fotoapparatet. For det var ein fantastisk fin dag å bestige nuten. Men det vart ikkje anna råd enn å la min Nokia N95 gjere jobben, vel er det eit rimeleg bra kamera på den, men ein mobiltelefon er no mest ein mobiltelefon om den kan ha aldri så mykje snadder attåt.

Vi var dei første som entra nuten idag. 3 timar og 20 min etter at vi parkerte bilen var vi oppe ved første varden. Ikkje verst det, eg har vore med på verre :) Men så gjekk vi no litt på òg, det må innrømmast. Godt å ha klebyte i sekken då.

Eg var litt i stuss om eg skulle våge å ta dei nye fjellstøvlane i dag. Dei er berre nokre dagar gamle, og har berre fått prøvd seg på ein liten jakttur. Men eg tok sjansen, vel vitande om at den vesle tur-førstehjelpsputa som eg alltid har i sekken inneheld både gnagssårplaster og det som viktigare er..

Arvid'en på G-Sport butikken lovprisa desse fjellstøvlane så opp i himmelen, han påstod med fullt alvor at dei var ferdig inngådde frå fabrikken! Eg må tilstå eg lo litt, men han stod på sitt.

Det gjekk bra, nokolunde i allefall. Gnagsår var det ikkje teikn til. Men støvlane er høgre enn dei eg har hatt før, og den ein skoen tok meg noko j... ovanfor høgre ankel. Det burde eg ha forutsett. Nesten gong gong skal eg prøve meg med å levere inn røntgenbilda etter siste alpin-frakturen min til sko-leverandøren og befale; ferdig inngådde, takk!

Fra Honndalsnuten-13-sept-08

2008-08-26T12:21:00.004+02:00

Godt alt som er hjort...

2008-08-25T20:09:00.012+02:00

Det har visst vore labert med bloggen ei stund no. Kan vel ikkje skulde på tida heller. For det er vel slik at ein har tid til det som ein har lyst til, er det ikkje so det heiter? Av og til skulle eg ønske det var omvendt òg, at ein hadde lyst til det som ein har tid til..

Hausten nærmar seg med stormsteg no, og jakta står for døra. I dag har eg vore på skytebanen og gjort unna dei siste 15 treningsskota, ja og so sjølve skyteprøven då. Manndomstesten..:) Faktum er at i dag var vi 3 kvinner i same skytelaget. Det er faktisk første gongen eg har opplevd å ikkje ha berre mannfolk rundt meg på standplass. Litt moro det. Iallefall sidan vi alle klarte prøven med glans, medan somme andre låg og dundra og plafra i både andre og tredje forsøk.. Ikkje for å vere høg på pæra, for prøven eg gjorde ikveld er faktisk den dårlegaste eg har gjort, litt for høg og litt for langt til høgre var serien denne gongen. Men godt nok. Det er jo berre å justere eit par knepp. Trøysta får vere at dei siste 30 skota eg har fyrt av alle ville vore dødelege på eit hjortedyr.. Det gjev litt ro å vite. Og det er viktig.
Så no går vi jakta blidt i møte, eg og min lette, lekre og splitter nye Tikka T3, 6,5 kaliber :)

No gjeld det berre at hausten blir fin, så turane blir fullkomne. Kva er vel betre enn klare, fine haustdagar i fjellet?
Med sol...

Men ho er visst borte no. Ho skin ikkje lenger. Tenk om berre sola hadde kome att...

Benson og underteikna under jakta for to år sidan

Ferien 2008

2008-07-28T14:16:00.003+02:00

Sommaren 2008

2008-05-30T00:43:00.004+02:00

Medan andre klipper plenen...

2008-04-16T20:47:00.010+02:00

Jau, det er både vent og vakkert å bu på Voss og på Kyte, men eg må innrømme at akkurat på denne tida av året kan det faktisk vera ørlite traurigt. Av denne grunn er det at eg offentleg (berre her på bloggen :))har erklært meg usamd med Bjørnstjerne Bjørnson, og fritt har omsett hans vidkjende Jeg velger mig April til Jeg velger mig mai !

Det er nesten så ein vert i dårleg humør berre av den vesle køyreturen frå Vossevangen og heim til Kytesgrenda etter arbeidstid no om dagane. Det er heilt utruleg kor stor skilnad våren kan lage.. Hjå oss er han alltid kort, kjem seint og pang! - så er han over, og det er sommar..

Men på ei anna side er det kjekt, som i dag då eg drog tidleg heim frå jobben og spente på meg skia rett oppi bakkane. Det er litt merkeleg, lei så ein skulle ein tru ein vart etter månader med snø, så er det likevel alltid dei siste skiturane som er dei gjevaste, dei med raud klister i solbråna bakkar.. med appelsin i sekken og skyddsalve på solsåre lepper (skifeller er for byfolk og andre uføre, berre så det er sagt..!:))Ja,ja, eg eig eit par, eg må innrømme det - og av og til kan dei vere gode å ha, men då skal det jaggu vere bratt!

Mobilfoto vinteren -08

Tung horgatur

2008-03-18T10:37:00.005+01:00

Måndag - fyrste fridagen i påsken - rann med sol frå skyfri himmel, og vi fann fort ut at her var det berre å hive seg rundt.. Eg hadde lenge tenkt på å ta ein tur til Lønahorgi, det er årevis sidan eg har vore på toppen no. Det ideelle hadde vore å kome seg avgarde tidleg, men så hadde Vilde selvfølgeleg time hjå tannlækjaren kvart på ni om morgonen. Men etter å ha skyssa ho heime att, kom vi oss avgarde til Bavallen i halv elleve tida, eg og Benson. Sidan "gutten" skulle vere med måtte vi ta skia fatt heilt nede ved parkeringsplassen, og fylgje alpinbakkane oppover mot Horgaletten. Kunne ikkje ta ikkje sjansen på å ta Benson med i skiheisen. Dessutan er det no kjekkast å gå heile vegen opp, det er ein vesentleg skilnad på ein horgatur med og utan heis :-)

Startpunktet i Bavallen ligg på 340 m.o.h. medan Lønahorgi ruvar på 1410. I lengd er ikkje turen meir enn vel ei mil. Så det er ein rimeleg tung tur. Hadde nydeleg sol heilt til toppen på Horgaletten, der vart vi møtt med ein frykteleg kald og sur vind, men klart og fint var det framleis. Utsikten herifrå er fabelaktig, og eg tenkte å stogge på nedattturen for å ta bilder, då ville nok Benson ha bruk for pausar likevel, tenkte eg. Men vi hadde ikkje før passert kvilehytta før skodda plutseleg tok overhand. Siste turen mot masta var tung med sterkt motvind og isande kulde midt i fleisen. Sikta var ikkje meir enn vi trengde, men løypa er godt merka med master og kvist siste biten.

Frå Bavallen og opp til masta brukte vi akkurat tre og ein halv time. Det er lenge sidan eg har teke meg så hardt ut på ein skitur. Ja, det var kanskje til og med litt meir enn som godt var.. For då eg festa bindingane att etter ein rekordrask kakao-pause i den bitande kulden, kjende eg fort at det skulle bli tøft ned att. Det var som om beina ikkje heilt ville lystra! Uheldigvis var føret vanskeleg utanom løypenettet, med skare og fokksnø om einannan, så det var berre å ploge seg ned dei knallharde alpinløypene. Med krampe i lårmuskulatur og gele-følelse i leggane må eg berre tilstå at det var ein rimeleg god følelse å få auga på den raude volvoen på p-plassen i Bavallen..

påsketur

Tour de Ski

2008-01-02T22:45:00.000+01:00

Vi har hatt ei fantastisk nyttårshelg, med flott skiføre og SOL..! Dagane har vi nytta på ski, noko ikkje minst Benson har sett umåteleg stor pris på..

Nyttårshelg på ski

Midt i mellom...

2007-12-30T20:22:00.000+01:00

Somme kallar det romjul. Dvs. dei aller fleste kallar det vel romjul. Men vi kallar det melsdagar, altså dagane mellom jul og nyttår.

I år hugsa eg dei, medan butikkane enno heldt ope. Så eg bunkra opp for ein god hundrelapp i kjærlighet på pinne og nox og fox og sjokoladegreier. Eg snakkar om julebukkane, sjølvsagt. Det formeleg kryr av dei her i grenda, Gud veit kvar dei kjem frå..! Men det er alltid like moro å få dei innom dørene, og halde litt ap med dei, og sjå kva dei kan !:) Ein jolasong er det minste dei må by på, før muttern finn fram godteposen. Dessutan tykkjer Benson det er umåteleg stas med slikt besøk.. for han må jo få noko godt han og då, sjølvsagt, når alle andre får.
Ja, ja, koseleg er det iallefall. Sjølv om det dessverre er slutt på den tida det var stas å få eple og mandariner..

Benson og eg har hatt oss ein fin skitur i dag òg. Det var litt isete og ilt å gå tunet heime, men frå Lemme og oppover var det reine moroa. Fine løyper og nydeleg skiføre! Klok av skade la eg ikkje noko under skia heime, men putta skifellene i lomma i tilfelle glattsnø. Dei fekk eg aldri bruk for. Vi møtte turrsnøen alt i Lemmestrået, og deretter var det reine silkeføret opp til Liaset.

Romjul

White Christmas

2007-12-26T16:04:00.001+01:00

I dag kunne eg spenne skia på ute i tunet. Forholda såg lokkande ut frå kjøkenglaset, men snøen var kram og våt og eg forstod fort at her vart det ikkje lett å smørje. Men bakglatte ski er det verste eg veit, så eg la under eit lett lag med raud swix. Det fungerte heilt fint, ei lita stund ..:(
Hadde eg visst kor kort veg det var til tørrsnøen, så hadde eg valt annleis. Men skitt au. Sjølv om klabbane under skia gjorde turen litt meir strabasiøs enn den kunne vore, så vart den ikkje så verst likevel!
Benson var i allefall stornøgd, særleg då vi traff Erling og lille Pella på heimvegen. Snakk om gjensynsglede!

2.juledags skitur

Pølsefesten

2007-12-16T08:08:00.000+01:00

Siste etappe

Så er pølsefesten over for denne gong, og korven er komen i fryseboksen. Produktet var gjenstand for prøvesmaking på den store oppskoka sist onsdag, og kom ut med terningkast 6. Då får vi vel vere nøgde !

Skidag

2007-12-15T19:55:00.000+01:00

Med det nydelege været vi vakna opp til idag sa det seg i grunnen sjølv. At i dag fekk krumkaker vere krumkaker og vaskefille vere vaskefille. Benson var aldeles samd. Han roterte rundt som ein tørketrommel då han såg at skiskoa vart henta fram. Det er heilt utruleg kva ein hund kan memorere...

Vi har ikkje meir snø enn vi treng endå, men vi bestemte oss for å gå frå tunet heime, berre lille B og eg. Fattern skulle på Vangen, og vi misunte han ikkje eit sekund. Godt var det at skiparken i garasjen var reingjord etter fjorsesongen. Vi valde det gamle, utslitte atomic paret, sidan vi skulle gå frå Lyderbakken. Dei var innsette med grundvalla frå i vår, preparerte for den siste turen som aldri vart noko av. Dermed var det berre eit lett lag med blå extra som skulle til.

I dag hugsa vi fotoapparatet. Men ekstra batteri vart gløymt. Dermed vart det berre halve turen vi fekk festa til linsa. Då vi kom opp i fjellheimen, der det verkeleg var fantastiske skiforhold, så var det sjølvsagt slutt på batteria. Typisk...

Men vi fekk oss ein nydeleg tur til Gråskallen, over heiane til Liasetstølane, og ned att til Lemme. Berre eitt einaste menneske møtte vi på vegen, heilt utruleg på slik ein dag! Vi hadde ikkje ein augneblink dårleg samvit for støvet heime, der vi sklei avgarde på silkeføre, med sola som selskap.. Tvert om. Tanken på alle som akkurat då antakeleg stod med hovudet i vaskebøtta gjorde oss faktisk utruleg nøgde!

Slike dagar må berre nytast!

Første skituren

Vossakorv de luxe

2007-12-09T19:39:00.000+01:00

Søndagar kan brukast til så mangt, aller helst til lange turar, men av og til er det anna som må gjerast. I dag var den store pølsedagen i Langbrekk. Det er no eingong slik at det vert ikkje biff av alt kjøtet på hjorten, og på grisen fins det og eit og anna som ikkje er kotelettar. Så idag var dagen då 22 kg hjortekjøt og 7 kg gris skulle bli til pølser. Og det vart det :-) - 71 store fine korvar - vossakorv de luxe !

Pølsemakeriet

Still alive !

2007-10-03T21:22:00.000+02:00

Nei då, eg er slett ikkje død..! Det har berre vore ei travel tid, med jobbskifte, kurs og seminar, hjortejakt og diverse diverse. Men eg har også hatt ei herleg veke i Italia, i midten av september, og no har eg endeleg fått lagt inn eit lite album med foto frå turen. Enjoy...
Anders sytte for at hjortejakta vart ein kort affære for meg i år, vi skulle nemleg jakte på same løyvet, men så kom han ein snartur heim ein fredag og felte likegodt ei hjortekolle dagen etterpå. Så stakk han av på jobb til Bankok/Burma, og eg vart sitjande att med jobben. Det er nokon som har det.. Men no er all gourmet' en godt forvart i frysaren, saman med haustens kantarell. Så vinteren er iallefall sikra, matmessig.

Elles har det vore travle dagar etter at eg tok til i ny jobb 1.september, som saksbehandlar i Helsetjenesteforvaltningen Vest, der eg jobbar med tannsaker. Ja, du las rett :) No kan eg det meste om kjeveortopedi, periodontitt og innkilte tenner..

Til helga skal vi på tur til Kongsvinger, der Benson er påmeldt på NKK-utstilling. Det blir spennande!

Italia-tur sept-07

Kosegutten

2007-08-04T12:48:00.000+02:00

Nei men Benson.. er dette lov da???

Ja, no har min lille B vore på hytteferie ei heil veke med fattern, og det er jammen lenge nok, kjenner eg. Sjølv om det også har vore litt godt å vere fri og åleine, så er det liksom noko heilt vesentleg som manglar - på eit vis..
Men i morgon kveld skal alt bli som før. Eg gler meg til bilen trillar inn i tunet, og ser alt for meg lille B komme ilande imot, med kroppsføring som ein ledda hjullaster og haleføring som rotorbladet på eit helikopter :-)
Og no må vi til å trene, for mens gutten har vore på ferie har mor nemleg meldt oss på blodsporprøve i Askvoll!

A home without a dog, is only a house...

Inaktiv ferie...

2007-07-29T11:29:00.000+02:00

- kvifor er det ingenting som heiter det? Alt skal jo vere så forbaska aktivt i våre dagar, men akkurat ferien - den kan vel med fordel vere litt inaktiv?
Vel, det kjem vel an på utgangspunktet til den enkelte. For min del har det i år gjort godt med berre late dagar på hytta. Litt fisking og litt småturar sjølvsagt. Men ikkje dei lange turane denne gongen. Men gode bøker. Og god musikk. Og god vin...

Fotoapparatet gløymde eg som regel i hytta :-) Difor handlar biletserien stort sett om den - hytta altså..

Roleg hytteferie

p.s. har lagt inn eit par nye musikkspor av min favorittvokalist, gamle gode Joan Armatrading. Musikk som høver godt til rødvin...

Endeleg...

2007-07-05T21:48:00.001+02:00

Ferie - det er eit ord som smakar litt godt!
Ein dag igjen på jobben no, så er vi der. Eg har tenkt å fare rett frå jobben i morgon, inn på hytta, og starte med ei stille veke,heilt for meg sjølv. Bilen er vaska og pakka, det er ikkje så mykje eg treng, det meste har eg jo der. Ein kjapp tur innom bokhandleren må eg ha først, og så ein liten tur innom vinhandleren.
Viviere nesesse est..
Litt kjiipt er det jo, at Anne Ragde ikkje slepper boka si før 9.august - da er jo ferien over! Men da må vi vel berre vente da, alle vi som lurer på korleis det går med Tor og Torunn,Erlend og Krumme... Men Shirley skal vere med - Shirley Valentine - ein av mine favorittfilmar. Den må eg sjå kvar sommar- ein gong i året - helst med kvitvin.. Den er like god kvar gong, enda eg kan den snart utenat, monologen hennar mot veggen...
Har du ikkje sett den!!! Da MÅ du...
God ferie!
p.s. hytta mi er alltid åpen. Er eg ikkje heime,kjem eg sikkert snart.. :-)

Det vanskelege valet...

2007-07-02T20:06:00.000+02:00

Fy,fy,fy!

Eg har nok berre fortrengt det... For eg har eigentleg hatt den ekle følelsen ei heil stund - minst to veker.. At no må eg skjerpe meg.
Det kulminerte på ein måte i går kveld, då eg reiste meg frå den sabla gode, nye sofaen for å hente meg eit lite glas vin - berre eit lite glas til - midt under Brannkampen. For der kjem det frå gubben, smilande over ølboksen sin, (det var nok godt meint..): nei, no ser eg pinadø tegn til den struttande, deilige rompa igjen!
Eg kunne drept han der og da.

Men eg gjorde det selvfølgeleg ikkje. I staden luska eg meg ut på badet, og drog fram den ekle digitale greia, og lot det stå til. Tre - 3 - kilo på fjorten dagar...
Det er så forbanna urettferdig! Der kan han ligge og velte seg i sofaen, og ta til seg så mange tusen kaloriar at sjølv kuleramma til Jean-Pierre Serre ville ha kome til kort,og det gjev ikkje det minste utslag korkje her eller der..

Og enda likar han ikkje dessert. Er det ikkje for j.. urettferdig at tynne folk ikkje ein gong LIKAR dessert! Det fins ikkje noko meir image-nedbrytande enn å gå på restaurant med slikt. "Har du lyst på dessert?? Du må berre bestille, men eg trur eg står over..."
Pokkers gledesdreparar. Det er det dei er! Men dei forstår det selvfølgeleg ikkje.

Men no er det slutt. No har vi meiska oss med sommar og kvitvin, reker og majones og øl og biff og bernaise og rødvin og beina på bordet lenge nok. Så idag har vi hatt oss ein tur med joggeskoa på, Benson og eg. Når eg tenkjer etter, så er det vel eit par veker sidan eg har sveitta skikkeleg..
Vi får berre innsjå det. Fjorten dagar med autopilot er meir enn nok, no svitsjar vi over til manuell styring. Og enda har ikkje ferien starta.. Herregud, korleis skal dette ende..

Sånn ja, SÅNN må det vere...

Eit sorgens kapittel...

2007-06-21T12:37:00.000+02:00

Eg har nett lagt frå meg boka til Håvard Melnæs, "En helt vanlig dag på jobben". Det var hovudrystande lesnad, mildt sagt. Frå ende til annan. Eg måtte faktisk lese somme avsnitt to gonger, og eg tok meg i å klype meg i armen; les eg dette eller drøymer eg no...?
Eg som trudde menneskehandel ikkje eksisterte her i landet! Men det gjer det altså, berre i ei litt anna form enn den tydinga ein vanlegvis knyter til ordet. Det er reint ille å vere vitne til det moralske forfallet som har funne stad siste åra innan vekeblad- og tabloidpressa.
Eg minnest den tida Vær Varsam-plakaten var ein Bibel,som hang som ein husregel-plakat på veggen over arbeidsplassen, og i tillegg vart utlevert saman med pressekortet i ein liten rosa folder med gullbokstavar. No trykkjer dei visst ikke plakaten lenger. Men det var den gongen det, då ordet integritet var eit heidersord i yrket.
Vel,vel, det er ikkje det at ein har vore feilfri. Eg kan endå kjenne den vemmelege kjensla av dårleg samvet, etter at eg tok med meg heile familien gratis inn i Legoland på pressekortet mitt, og skreiv meg inn i gjesteboka som journalist for BT - som naturlegvis aldri hadde planar om nokon reportasje frå legoklossbyen :-)
Men det har liksom ein litt annan, og meir uskuldig dimensjon. Iallefall etter dette!

Nei, no skal eg lese noko meir oppløftande ,trur eg. I kveld tek eg med meg Stieg Larsson og køyrer på hytta. God helg!

Ein dag utan er ein dag utan meining..

2007-06-19T14:11:00.000+02:00

Eg snakkar selvfølgeleg om musikk. Eg elskar musikk. Jazzen ligg mitt hjarte nærmast, men elles kan eg lytte til alt - frå pop og country til klassisk, berre eg slepp å høyre på Hellbillies. DET er eit mareritt...
I dag har eg prøvd å legge inn nokre musikkspor på bloggen. Eg fall ikkje for freistinga å legge inn berre jazz. Derimot vart det visst mange sentimentale låtar, men det får vi jamne ut etter kvart. Dessutan får eg det visst ikkje heilt til, for når eg legg ned musikksida forsvinn bloggen. Med pil attende kjem Bloggen att, men da forsvinn musikken! Vi får jobbe med saka..

Mission completed

2007-06-17T18:17:00.000+02:00

Så er endeleg flaggstonga ferdig, og mor kan pusta letta ut. No blir det vel slutt på mobbinga og, får eg håpe. Det har ikkje vore mykje fred å få siste månaden, etter at muttern tok munnen litt for full i haust, og lova Anders og Kine nymålt flaggstong til 17.mai. Men mai eller juni - kan det vere så viktig - den var iallfall nymålt den 17...

Askoy

God morgan!

2007-06-15T16:49:00.000+02:00

No er iallefall sommaren her - for no har Sigmund pussa støvet av morgan'en sin...!
Postpakka med deler har kome, og vidunderet har fått bremser igjen. No ventar me berre på ein prøvetur..

Stekte røde tomater...

2007-06-11T20:47:00.000+02:00

Oppheim-Lemme 10.juni 07

Sundag 10.juni rann med godvær og skyfri himmel, og - som dagen før - måtte eg tidleg opp då eg skulle vere sporleggar til brukshundkonkurransen på Brandset. Halv åtte bar det iveg. Sigmund og Benson vart med, og vi planla å leggje heimturen til fots frå Oppheim, over Skorseteggi, og heilt heim til dørstokken, ein tur på ca 4 timar - vanlegvis...

I tolvtida kom vi oss iveg frå Blikberg. Etter ca. 1,5 times gange med god stigning var vi over tregrensa, og skepsisen steig etter kvart som snøfonnene vart større og større. Heldigvis bar snøen så nokonlunde, så vi rekna med å komma oss over eggja og tenkte kanskje at fennene var mindre på sørsida.. Men vi sleit heilt til Kolingseggja, og vurderte sågar å snu ned att same vegen ei stund.

Det kjendes i lår- og leggmuskulatur om kvelden. Sjølv om turen er berre eit par mil lang, så er det liksom litt ekstra tungt når ein må gå på snø - det er omlag som å gå i sand. Litt tyngre på ein måte :-))

Men det var ein nydeleg tur. Vi brukte nesten 5 timar effektiv gange, og Benson var henrykt, men pudding resten av kvelden. Det samme kan vel kanskje seiast om underteikna, som kjenner at treningsgrunnlaget kunne vore noko betre. Dessutan svir det så satans på skuldrene.. Solfaktor 8 er for lite på 1000 meter i snø, det har vi iallefall lært!

Kvitvin og reker = sommar

2007-06-09T17:34:00.000+02:00

Tja, treng vi noko meir da?

Tre fantastiske dagar...

2007-06-09T17:12:00.000+02:00

Gjengedalen juni-07

Så fekk eg meg endeleg ein liten husmorferie - tre fantastiske dagar åleine på hytta i Gjengedalen, Benson og eg. Dei var avsett til opplading, for utbrende batteri treng opplading. Men tre dagar var litt lite, dei to første vart på ein måte borte... heiter det utlading..???
Eg fekk tatt nokre få bilete frå Paradiset mitt der inne, mellom Dalevatnet og Storevatnet. Dei lange turane vart ikkje av denne gongen. Men Benson bada og kosa seg i det fantastiske sommarveret. Sidan Benson ikkje er nokon stor fotograf vart det berre han og naturen vi fekk bilde av denne gongen

Flatbrød

2007-05-19T22:55:00.000+02:00

Flatbrødbaking

I dag vart det flatbrød. Kva vettugare kunne vi vel bruke ein regntung laurdag til - enn å bake flatbrød?? Planen vart lagt i dag tidleg kl 04.15 - då damene endeleg fann det fornuftig å krype til køys etter ei heller lang og festleg samkome..
Vi vakna til lått og tendensar til mobbing ved frukostbrodet..
Men det som var sagt var bestemt, og dermed var det berre å skride til verket. Karane fekk bakstefjøla og steikehella på plass, og vel 12 på føremiddagen var vi i full sving i garasjen. Seks timar og fire fulle flatbrødøskjer seinare var det to trøytte nabokjerringar som parkerte kjevlet. No er iallefall flatbrødsoppa redda for denne sommaren!
Men i kveld skal det bli godt å legge seg, kjenner eg - tidleg...

Fantastisk 17.mai...

2007-05-17T20:43:00.000+02:00

17.mai 2007

Værgudane synte seg frå si beste side i dag tidleg, og me har hatt ein fantastisk flott syttande mai. Tradisjonen tru måtte me på Vangen og sjå barnetoget, seinare vart det besta-besøk på sjukeheimen, og heimom til litt spekemat før det bar nedatt til folketoget. Benson fekk og på seg "bunad" i år, og me stillte under hundeklubben si fane - evig trufast..:-)
men det var godt å komme heim på terrassen etterpå, med enda meir spekemat og litt god kald pils frå kjøleskåpet.

Jau, det har vore ein fin dag. Likevel må eg innrømme at eg har tenkt opptil fleire gonger på Mari og Dag Arild idag, som bestemte seg for å via dagen til topptur på Skipadalsnuten.. Dei kunne vel ikkje valt ein betre dag, etter frostnatt og daggry med skyfri himmel.
Men tider skal koma. Tida kjem nok då mor er til overs, og alle søte små (og litt større) greier med bunadane sjølve. 17.mai på Hardangerjøkulen har freista lenge, eller Lønahorgi.. Da spørs det vel berre om mor er sprek nok. Me skal jobbe med saka..
Gratulerer med dagen!

kom mai du skjønne milde...

2007-05-15T21:27:00.000+02:00

"Vårstemning" på terrassen - takk stemor- du takknemlege vårblome!

Nei, i dag spring vi ikkje til fjells i shorts :-)
Det er 15.mai, og vi slår opp strykebordet for å stryke bunadskjorter for n'te gong denne månaden - medan vi glyttar ut glaset og ser snøen dalar.. Men det er berre for eit lite bel, for i neste augekast gliser sola igjen.
Det er ein facinerande værmånad, denne mai.
Bjørnstjerne Bjørnson får velge det han vil, jeg velger mig mai..
God syttande til alle !

Liaset i dag

2007-05-13T20:41:00.000+02:00

mai-bilder

I dag kom vi oss nesten tørrskodde til Liaset, og det gjorde skikkeleg godt med litt frisk luft etter å ha vore i 50-års kalas kvelden før.

Framleis ligg det snøfonner etter stien, men det er utruleg kor raskt dei minkar no, trass i den heller kalde vertypen vi har hatt siste veka.

No livnar det i lundar...

2007-05-09T20:23:00.000+02:00

- men snøen blir seig i år, ser det ut til. Vi hadde oss ein rask kveldstur til Skjevlingen i dag, og det var bart og fint nesten heilt opp.Men vidare var det håplaust, og vi nådde ikkje så langt som til Raudkjeldo før det var uframkomeleg i fjellsko.

Det blir nok lenge før vi kan springe ruta om Skjevlingen til Liaset og heim i år.

Kaldt var det og. Men vi hadde ein liten stopp for å nyte utsikten på Skjevlingen

Utsyn over Graueåsen og Storåsen, med Gråsido og Vangsvatnet i bakgrunnen

Utedoen på Skjevlingen, fint gøymd i terrenget

Jo visst er det vår!

2007-05-02T21:59:00.000+02:00

Benson

- i alle fall på terassen..
Vi skal ha konfirmasjon til helga, men no er vindaugo ferdig vaska, tregolva er skura og bunadskjortene strokne. Så i kveld tenkte eg vi kunne unne oss ein fjelltur, Benson og eg. Vi la avgarde i sjutida, kun iført joggesko og kortbukse. Det er jo nesten sommar! -tenkte vi. Målet for kvelden var Liaset, første turen dette året utan ski.
Vi kom ikkje lenger enn øvst i trået før skepsisen melde seg. I skarpsvingen under Sniglabakken var snøfonnene digre, men vi forserte med freidig mot. Her er det unnasolt, kanskje blir det betre..
Ved Budeiebykse måtte vi resignere. Vi angra på skovalet og kortbuksa, og snudde heimover. Søren og, at vi kan ta så feil. Som eit plaster på såret la vi heimturen om lunneplassen ved Storemyra. Benson fekk bada seg i Lemmestjørna og var strålande happy - så happy som berre ein springer kan bli - når det er vatn i sikte!
Men Liaset var for tidleg, minst ei veke for tidleg..

Eksperiment..

2007-05-01T22:11:00.000+02:00

Er dette noko for older people, skal tru - blogging?? Eg fekk så lyst å prøve! Eg fekk invitasjon fra son min Anders hin dagen, som inviterte meg til fjesboka - Facebook - som det heiter. Det er visst ein farsott blitt, blant dei yngre. Men eg "joined" in, og no er fjeset mitt blant Anders's friends, and friends we have in common, slik som sambo Kine og tantebarna mine..
It's a new world..
Men eg må berre innrømme - at eg syns det er kjempemoro!! No kan eg sjå fjesa på alle venene til ungane mine, og lese om kor skøy dei har det. Det er berre litt få gamlingar med - enda :-)
Men tusen takk, Anders, som inviterte gamle muttern med på leiken!

I facebook kan du slutte deg til ulike grupper.. f.eks. gruppa "eg vil heimatt te Voss".., eller ei f.eks den gruppa som eg umiddelbart følte meg heime i - og tilslutta meg, nemleg gruppa "trim for eldre". Her vart eg tilbydd lynkurs i serviettbretting f.k. mandag frå 8.30 til 8.32... - og neste veke skal det vere seminar med tema "Pimp my rullator". Eg gler meg!!

Det er vel mykje sant i uttrykket: vi får ikkje meir moro enn vi skaper sjøl. Førebels er eg nok ein litt passiv medlem i Facebook, det er akkurat som eg vegrar meg litt for å invitere mine jamnaldrande vener, skal tru om dei vil føle seg heime der?? Men kanskje inviterer eg deg ein dag.. Skal vi forbli evig unge, som vi ynskjer, så gjeld det jo å henge med :-)!! Ikkje sant?

I dag heldt eg på å falle for freistinga, å klikke på Join the group: "If you can't fix it with Gaffa tape, you haven't used enough". DEN hadde vore noko for meg! men eg besinna meg.. No skal eg prøve meg på denne blogg-greia, først, trur eg!